Roddelen, roddels en roddelaars

Roddelen is een menselijke activiteit waarbij over iemand wordt gesproken – in ongunstige zin en vaak onwaar – zonder dat de persoon in kwestie bij het gesprek aanwezig is. Dat zou ook niet anders kunnen anders zou de roddel natuurlijk gelijk weerlegt worden. Roddelen of kwaadsprekerij zou je dus kunnen zien als een negatief aspect van het menselijk gedrag. Maar roddelen heeft ook een positieve keerzijde, het versterkt de band tussen de roddelaars en het kan vriendschappen versterken (ik zeg; kan! want hoe vaak gaan daar vriendschappen niet mee de mist in!). Het creëert en bevestigd een wij en zij-gevoel. Roddelen is van alle tijden en van alle lagen van de bevolking, het wordt vaak ingezet als wapen in de hiërarchische orde, als strijd tegen uitzonderingen, afwijkingen en het onbekende.

Wat roddelen betreft ben ik wel wat gewend, ook de stad waar ik vandaan komt kent een groot roddelcircuit vandaar dat ik die stad nog steeds ervaar als een groot dorp. Dorpen en andere kleine gemeenschappen staan in het algemeen bekend om het grote roddelcircuit. Op zich niet zo verbazingwekkend, want als een dorp een factor 150 kleiner is dan een middelgrote stad is er naar verhouding ook factor 150 minder activiteit en input. En aangezien we over het weer snel uitgepraat zijn is roddelen een ideaal middel om de communicatie op gang te houden.

Laatst kwam ik de uitspraak tegen: Zij die het minst over je weten, praten het meest over je. En dat is eigenlijk wel een komisch gegeven. Echt hilarisch wordt het pas als je de roddels die betrekking hebben op jou, via andere wegen weer terug hoort, en dat gebeurt bijna altijd. Want ook de roddelaar wordt altijd weer beroddeld! Dat doet me altijd denken aan het spelletje dat we vroeger op de lagere school deden. Met zijn allen in een kring zitten, en dan begint een kind diegene ernaast zit een zin of kort verhaaltje in het oor te fluisteren. Die fluistert het weer door aan de volgende enzovoort. Het verhaal dat het laatste kind te horen heeft gekregen en hardop verteld staat vaak ver weg van het origineel. Zou is het ook met roddels! Als ik af zou moeten gaan op de roddels die ik terug heb gehoord zou mijn leven er een stuk interessanter uit hebben gezien!

De roddelaars in kwestie, vaak vrouwen, is mijn bevinding althans, zeggen met het roddelen meer over zichzelf dan dat ze eigenlijk door hebben. Anders zouden ze het zeker achterwege laten. Luister maar eens naar een roddel en kijk daarbij voorbij het onderwerp. Luister naar de roddelaar, kijk naar hun ogen en leef je in in hun gevoel. De onzekerheid ten aanzien van zichzelf, zowel psychisch als lichamelijk, de angst over hun positie in de groep en de beeldvorming in de ogen van anderen, alles klinkt pijnlijk in de roddels door. In feite blijkt steeds weer dat de kletstante, de dikke dame, de achterklapper en de mankpoot, allen hetzelfde delen in het roddelen, bescherming zoekend tegen hun eigen angsten en pijn, ontstaan door het verleden of het heden.

Dus ik zeg; roddel! Verzin en klets maar raak, want als jullie sprookjes en fantasie nodig hebben om een beter gevoel over jezelf te krijgen dan steun ik dat van harte!! Mij geeft het namelijk weer voldoende creatief materiaal, dank jullie wel!