De Vader, de Zoon en de Weg.

Elk jaar weer komt deze dag een keer voorbij, de verjaardag van mijn zoon.
En elk jaar denk ik op de avond daarvoor terug aan het moment dat hij in mijn leven kwam, zijn geboorte, het allereerste begin, onze eerste tijd samen.

Ik herinner het me allemaal nog zeer levendig,
ik was getuige van het wonder der schepping, de schepping van mijn eigen zoon!
Wat me vooral altijd bij zal blijven zijn die eerste paar minuten van hem op deze wereld.
Hij zat met zijn beentjes gekruist op het bed met een beetje een grijzige en rimpelige huid
en ik kon me niet aan de indruk ontrekken dat dit ventje van een paar minuten oud
eigenlijk al honderden jaren oud was. Een wijze oude man die opnieuw geboren werd, herboren werd.
Na een paar minuten veranderde zijn grijzige kleur in het gewone baby roze dat we allemaal kennen, de rimpels verdwenen enigszins en hij werd een kleine lieve schattige baby, de baby`s die we allemaal kennen.
Maar dat beeld, die eerste paar minuten, die van die wijze oude man die zal ik nooit kunnen vergeten.

Mijn zoon was met woordjes en praten er vroeg bij kun je wel zeggen,
toen hij twee was had hij al over “communicatieproblemen” en ook het woord “papegaaienkooi” was geen probleem. Hij gebruikte niet alleen die  woorden, hij begreep ook absoluut de betekenis ervan.
Op die leeftijd was het ook dat we samen aan het fietsen waren, hij nog voorop in het kinderstoeltje, het avontuur tegemoet, op verkenning, zoals we elke dag deden als het weer het toe liet. Op expoditie zoals we altijd op zijn Winnie de Pooh`s zeiden!

We waren na een paar uur op een punt aangekomen waar we beide nog nooit eerder geweest waren, het was al lang weer tijd om richting huis te gaan, toen ik hem moest bekenen; “Ik geloof dat we verdwaald zijn, Ik ben hier nog nooit geweest en weet hier niet zo goed de weg terug naar huis”,
waarop mijn zoon antwoordde; “Dat geeft niets hoor Papa, ik Ben de Weg!”

En natuurlijk zijn de hoofdletters door mij hieraan toegevoegd, maar op dat ene moment gaf hij met die eenvoudige zin precies uitdrukking aan waar het toen, nu en in de toekomst om ging, gaat en ook zal gaan.  Als wij samen zijn, zijn wij altijd op het juiste moment op de juiste plek , waar en wanneer dat dan ook is.

De Vader, de Zoon en de Weg, onze eigen drie-eenheid,                                                             wij samen, versmolten tot die ene essentie,                                                       onvoorwaardelijke liefde in het eeuwige NU.

Liefs.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *