Van den vos Renard deel 1: De zoektocht.

Ik kan me het eerste Kwintessens boek dat ik in handen kreeg nog heel goed herinneren.
Als 19-jarige leende ik een wat oudere man, in al mijn onschuld van de jeugd, 10 gulden en als onderpand kreeg ik een boek in mijn handen geduwd met de mededeling dat hij dat bijzondere boek de maand erna weer terug zou kopen. Ik heb het boek nog steeds!

Het boek is van L. Pauwels en J. Bergier twee Franse geleerden en is getiteld: De dageraad der Magiërs. Ik had nog nooit van hen beide gehoord maar bij het lezen van de inleiding
hadden ze mijn interesse al zodanig gewekt dat ik het boek in een ruk heb uitgelezen. Wat een boek, wat een opzet en wat een heerlijk, nuchter taalgebruik (red. dit was  natuurlijk de Nederlands vertaalde versie in plaats van de Franse originele editie) er is in mijn latere leven geen boek geweest dat qua inhoud zou enorm verstrekkend en veelomvattend is als dit boek. Het boek, geschreven in 1960, bevatte kort en bondig al alle onderwerpen waar decennia schrijvers zich later op zouden storten en lijvige boeken over zouden schrijven. Dit boek was zo puur, zo fris en oorspronkelijk, of zo magisch realistisch zoals ze het zelf graag benoemde!!

Maar het bijzondere en intrigerende aan het boek vond ik vooral de omslag. Gewoon een kartonnen paperback met op de achterkant in het kort waar het boek overging. Maar die voorkant trok elke keer weer mijn aandacht!! Ik haalde het zelfs regelmatig uit de kast om er naar te kijken. Magisch en eenvoud in een. Die kaft wist voor mij naast de essentie van het boek, uitdrukking te geven aan het alles-in-een principe, het concept waar ik toen, en nu nog steeds in geloof, dat alles, elke tegenstelling, zijn wortels heeft in dat ene eerste grondbeginsel, de oer-energie. Ik heb er ooit zelfs een naam voor bedacht, het AL Dat Is, mijn equivalent voor God. De voorkant van het boek was getekend met zachte pastelkleuren, bevatte een aantal tekens zoals de swastika, een 5 puntige ster en een kruis omgeven door bloemen (lotussen?) en gekleurde organische structuren.

Korte tijd later begon ik de boeken van Hermann Hesse te lezen en als eerste kennismaking met hem las ik Siddhartha , dat ik nog steeds zijn meesterwerk
vind. De uitgave van Siddhartha die ik las had als omslag ook weer een tekening, met mooie pasteltinten, die uitdrukking gaf aan het verhaal, maar ook daarachter iets liet zien van een oneindige cirkel, een wederkerigheid in alles, een tekenaar die wist, die begreep. Die de dingen net zo zag zoals ik de dingen waarnam, een gelijk gestemde!
Ik wist dat deze twee boeken een-en-dezelfde tekenaar moesten hebben en vanaf daar begon mijn speurtocht naar meer boeken met die kenmerkende omslagen, of zoals onder vrienden als we er over spraken, de boeken met de mooie getekende voorkanten.
Het werd een speurtocht die uiteindelijk ongeveer 27 jaar heeft geduurd.

Beide boeken waren uitgegeven door Uitgeverij De Bezige Bij in de Kwintessens reeks. En waren genummerd wat de indruk gaf dat er een volgorde, een reeks was die waarschijnlijk eind jaren 60 begon en doorliep tot in de jaren 70. In die tijd dat mijn zoektocht begon was er geen internet, geen computernetwerk in de bibliotheek , maar er waren wel heel veel tweedehands boekenwinkels!! Dus in welke stad  ik ook kwam, altijd als ik een tweedehandsboekenwinkel zag dook ik even naar binnen om te kijken bij vertaald werk, of bij kwintessens, of bij De Bezige Bij. Altijd op zoek naar de getekende voorkanten!!! Het werd van een zoektocht meer een queeste. Iets wat ik moest volbrengen!
Af en toe vond ik een boek met zo`n getekende voorkant, had had ik de zijkant van het boek in het schap kunnen herkennen aan de getekende letters van de titel en schrijver, aan het getekende logo van De Bezige Bij, of soms bij wat bezoedelde of vergeelde exemplaren gewoon aan de kleurschakering. Ik vond veel andere titels van Hermann Hesse, die overigens altijd mijn favoriete schrijver is gebleven, De reis naar het Morgenland, Het Kralenspel, Narziss en Goldmund, naast de inhoud van deze boeken zie ik vooral de omslagen voor me. Al snel ontdekte ik ook de boeken van Carlos Castaneda, de eerste 4 delen hebben dezelfde getekende omslagen. Ook kwam ik af en toe vage voor mij onbekende schrijvers tegen met nog onduidelijkere titels als Psychocybernetica
maar allen hadden dezelfde gemene deler, een mooi getekende omslag!!!

Aan deze zoektocht kwam geen einde, ik had geen idee hoeveel delen er ooit waren verschenen, welke ik nog miste, waar ik andere delen kon vinden, maar dat is misschien ook het mooie van zoeken, van een zoektocht, van een queeste, altijd rond blijven kijken zonder dat het gevonden wordt want als het klaar is, compleet is, is de zoektocht klaar,
geëindigd.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *